Son günlerde aktör/aktristler arasındaki taciz/istismar iddiaları yeniden ‘Mağdur beyanının hükme esas alınması’ ve bu şekilde ceza verilmesinin haksız olması iddialarını gündeme getirdi. Sonda söyleyeceğimizi başta söylemek gerekirse ; TEK BAŞINA MAĞDUR BEYANI İLE MAHKUMİYET KARARI VERİLMEZ.
Taciz/istismar dosyaları; her zaman cisim veya organ sokma şeklinde gerçekleşmeyeceğinden adli bir rapor DNA testi her zaman elde edilemeyen ve de bu konuda mağdurun şikayetçi olması psikolojik yükü sebebiyle de olaydan epey sonra şikayetin yapılabildiği dosyalardır.
Bu durumda, delillerin bazen sadece mağdur beyanından ibaret olduğu ve sonunda kararın hakim vicdanı ile verildiği görülmektedir. Ancak iddia edildiği gibi sadece mağdur beyanı ile ceza verilmemektedir.
Mağdurun beyanı soruşturma ve kovuşturma yapılmasını sağlamakta olup; yargılama sürecinde mağdurun beyanı ve sanığın beyanları tartışılıp, bu beyanlarda çelişki olup olmadığı, tarafların birbirine iftira atmayı gerektirecek bir husumetinin olup olmadığı,olay öncesi iletişimleri ve olay sonrası iletişimleri gibi pek çok parametre ile dosya değerlendirilmektedir. Yargılamanın sonunda tutarlı ve istikrarlı mağdur beyanları karşısında genelde hakimler “Bir insan iffeti ile ilgili bir konuda neden iftira atsın?” sorusu üzerine düşünerek cezalandırma yoluna gitmektedir. Görüldüğü gibi sadece mağdur beyanı yeterlidir denilmeyen, delilerin tartışılması aşamasında mağdura ciddi psikolojik baskıyı da beraberinde getiren bir süreç meydana gelmektedir.
